منتحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتحی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) آنکه می رود به جانب کسی و می جوید آن را. ◄ آنکه مایل می کند و میل می دهد مانند بار و جز آن را به یک طرف . ◄ آنکه روی خود را به جانبی برمی گرداند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتحی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) آنکه می رود به جانب کسی و می جوید آن را. ◄ آنکه مایل می کند و میل می دهد مانند بار و جز آن را به یک طرف . ◄ آنکه روی خود را به جانبی برمی گرداند. (ناظم الاطباء).