منتجوسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتجوسه . [ م ُ ت َ س َ / س ِ ] (اِ) به لغت رومی ناردین باشد و آن را سنبل رومی گویند و آن بیخی است خوشبوی به سفیدی مایل . (برهان ). دارویی که به تازی سنبل الطیب گویند. منتجوشه . (ناظم الاطباء). در فرهنگ فولرس منتجوشه آمده به معنی ناردین و آن را یونانی دانسته . این کلمه به همین صورت در مستعینی آمده (سنبل رومی )، اما خطاست و چنین کلمه ای در یونانی وجود ندارد. تلفظ صحیح کلمه در نسخه ٔ B (لیدن ) از ابن البیطار (ll، ٥٣٤ a) آمده : میبخوشه (به فتح میم و سکون یاء و فتح باء و ضم خاء و فتح شین ) و این کلمه فارسی است به معنی می (شراب ) با سنبل الطیب (ناردین )، زیرا «خوشه » در فارسی مرادف «سنبل » عربی است و بنابراین این کلمه همان «اذیا وارذون اُئینوس » دیسقوریدس Y، ٦٧ و ٦٩ است . دزی ج ٢ ص ٦٢٦، ٦٢٧ و ٢١٧ و در عقار ص ٢٦٥ و تحفه ٔ حکیم مؤمن نیز «منتجوشه » آمده است .(از حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به مدخل بعد شود.