فرهنگ لغت

منتتف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

منتتف . [ م ُ ت َ ت ِ ] (ع ص ) موی برکنده شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). برکنده و از بیخ برکنده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انتتاف شود.

معنی منتتف | فرهنگ لغت