منبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ نَ بِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) آگاه سازنده، بیدار کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ نَ بِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) آگاه سازنده، بیدار کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منبه . [ م ُ ن َب ْ ب ِه ْ ] (ع ص ) بیدارکننده . آگاه سازنده . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). هشیارکننده : آن منبه که ز تنبیه وی اندر همه عمر هیچ دل در ره دین معدن عصیان نشود. سنائی (دیوان چ مصفا ص ١٠٥). ◄ (اِ) زنگ اِخبار. (ناظم الاطباء).