منبثق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منبثق . [ مُم ْ ب َ ث ِ ] (ع ص ) شکافته . دریده .رخنه پیدا کرده . از هم شکافته . در هم شکسته . منثلم : گریبان روزگار از این حادثه چاک و سد سیلاب حوادث در این بلیه منبثق و یکسان با خاک . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤٤٤). رجوع به انبثاق شود.