مناکره

(مُ کَ رَ یا کِ رِ) [ ع. مناکرة ] (مص ل.) با هم جنگیدن، کارزار کردن.<br>

(مُ کَ رَ یا کِ رِ) [ ع. مناکره ] (مص ل.) با هم جنگیدن، کارزار کردن.

مناکره . [ م ُ ک َ / ک ِ رَ / رِ ] (از ع، اِمص ) مناکرة. رجوع به مناکرة شود. ◄ (اصطلاح نجوم ) آن است که کوکب روزی اندر خانه ٔ کوکب شبی باشد و خداوند خانه اندر برج کوکب روزی یا کوکب شبی اندر خانه ٔ کوکب روزی و خداوند خانه اندر برج کوکب شبی . (التفهیم ص ٤٨٥). بودن کوکب لیلی در خانه ٔ کوکب نهاری یا بعکس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).