مناولت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ وِ لَ) [ ع. مناولة ] (مص م.) عطا کردن، عطا بخشیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ وِ لَ) [ ع. مناوله ] (مص م.) عطا کردن، عطا بخشیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناولت . [ م ُ وَ / وِ ل َ ] (از ع، اِمص ) مناوله . مناولة. چیزی به کسی دادن . به یکدیگر تعارف کردن : یک شیشه ٔ صرف باقی است اگر رغبتی هست تا ساعتی به مناولت آن تزجیه ٔ روزگار کنیم . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٨٤). رجوع به مناولة شود.