مناوات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ ع. مناواة ] (مص ل.)<BR>۱- دشمنی کردن با هم.<BR>۲- مفاخرت کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع. مناواه ] (مص ل.) ۱- دشمنی کردن با هم. ۲- مفاخرت کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناوات . [ م ُ ] (از ع، اِمص ) مناواة. خصومت : هر دو به معادات یکدیگر برخیزند و کار به مناوات انجامد. (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٤٩). رجوع به مناواة شود.