مناهبت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناهبت . [ م ُ هََ / هَِ ب َ ] (از ع، اِمص ) مناهبة. غارت کردن . غارت : همیشه پادشاهان در طلب ملک بر مجرای این عادت رفته اند... و از یکدیگر به مغالبت و مناهبت فراگرفته .(مرزبان نامه چ قزوینی ص ١٨٢). رجوع به مناهبة شود.