مناهبت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ هَ بَ) [ ع. مناهبة ] (مص ل.)<BR>۱- برابر هم دویدن در مسابقه.<BR>۲- غارت کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ هَ بَ) [ ع. مناهبه ] (مص ل.) ۱- برابر هم دویدن در مسابقه. ۲- غارت کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناهبت . [ م ُ هََ / هَِ ب َ ] (از ع، اِمص ) مناهبة. غارت کردن . غارت : همیشه پادشاهان در طلب ملک بر مجرای این عادت رفته اند... و از یکدیگر به مغالبت و مناهبت فراگرفته .(مرزبان نامه چ قزوینی ص ١٨٢). رجوع به مناهبة شود.