منافقین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منافقین . [ م ُ ف ِ ] (ع ص، اِ) منافقان . مردمان منافق . (از ناظم الاطباء). ج ِ منافق . رجوع به منافق شود.
منافقین . [ م ُ ف ِ ] (اِخ ) سوره ٔ شصت و سومین از قرآن، مدنیه و آن یازده آیت است، پس از جمعه و پیش از تغابن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).