منافثت

منافثت . [ م ُف َ / ف ِ ث َ ] (از ع، اِمص ) منافثة. هم راز بودن . با یکدیگر محرمانه سخن گفتن . گفتگوی خصوصی با هم داشتن : ... بر یک سریر مسرت استرواح مثافنت و منافثت یافتند. (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ٧٦). هر وقت که یاد کرد لذت منافثت و مثافنت می رود... (منشآت خاقانی ایضاً ص ١٦٥). به مجالست و منافثت اهل آن بقعه ... تزجیت ایام نامرادی می کردم . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٩). جواذب همتم از مجالست آحاد به منافثت اکابر کشید. (مرزبان نامه ایضاً ص ٢٣٥). رجوع به منافثة شود.