ممیت

(مُ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- میراننده.<BR>۲- خدای تعالی.<br>

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- میراننده. ۲- خدای تعالی.

ممیت . [ م ُ ](ع ص ) میراننده . (مهذب الاسماء). هر آن کس و هر آنچه سبب میشود مردن را. مهلک و قاتل . (ناظم الاطباء). کشنده . (یادداشت مرحوم دهخدا): سفاح لقب عبداﷲبن محمدبن عبداﷲبن عباس که ممیت دولت بنی امیه و اول از خلفای عباسیه است . (منتهی الارب ). ◄ فرزندمرده (مذکر و مؤنث در آن یکسان است ). ج، مماویت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ممیت . [ م ُ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (مهذب الاسماء). مرگ بخشنده . مقابل محیی . (یادداشت مرحوم دهخدا).