ممدح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممدح . [ م ُ م َدْ دَ ] (ع ص ) نیک ستوده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ستوده شده . ممدوح .