ممتله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتله . [ م ُ ت َ ل َه ْ ] (ع ص )ممتله العقل ؛ بی خرد و عقل رفته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجل ممتله ؛ مرد بی خرد. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتله . [ م ُ ت َ ل َه ْ ] (ع ص )ممتله العقل ؛ بی خرد و عقل رفته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجل ممتله ؛ مرد بی خرد. (از اقرب الموارد).