مماکرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مماکرت . [ م ُ ک َ / ک ِ رَ ] (از ع، اِمص )با کسی مکر کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). مخادعت . (از اقرب الموارد) : ایلک خان به بخارا آمد و از سر مخادعت و مماکرت با عبدالملک طریق موالات و ممالات پیش گرفت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).