مماحضت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ حَ ضَ یا ض) [ ع. مماحضة ]<BR>۱- (مص م.) اخلاق ورزیدن.<BR>۲- (اِمص.) دوستی، یگانگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ حَ ضَ یا ض) [ ع. مماحضه ] ۱- (مص م.) اخلاق ورزیدن. ۲- (اِمص.) دوستی، یگانگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مماحضت . [ م ُ ح َ / ح ِ ض َ ] (از ع، اِمص ) اخلاص ورزیدن . ◄ (اِمص )دوستی . یگانگی . مقابل مماذقت : تا به برکت مخالصت و یمن مماحضت یکبارگی عقده ٔ تعسر از کار گشوده شود. (مرزبان نامه ص ١٣٥). رجوع به مدخل بعد شود.