ملیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملیط.[ م َ ] (ع ص ) بچه ٔ بی موی انداخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جنین پیش از آنکه موی درآورد: القته ملیصاً وملیطاً؛ بچه ناتمام افکند. (از ناظم الاطباء). جنین پیش از آنکه موی درآورده باشد. (از اقرب الموارد).