ملیطه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملیطه . [ م َ طَ ] (اِخ ) جزیره ای است در بحر مدیترانه که کشتی بولس هنگام مسافرت به روم در آنجا شکست و مقصود از این جزیره همان جزیره ٔ مالتای حالیه است که به مسافت ٦٢ میل درجنوب غربی سیسیل واقع است . (از قاموس کتاب مقدس ).
ملیطه . [ م َ طَ ] (اِخ ) همان ملط است و نسبت بدان ملیطی است : ثالیس الملیطی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به ملط شود.