ملکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع. ملکة ] (اِ.)<BR>۱- زن پادشاه، شهبانو.<BR>۲- زنی که پادشاه باشد.<BR>۳- زنی که نمونة بارز یک خصوصیت ظاهری یا باطنی است: ملکه عصمت، ملکه زیبایی و مانند آن.<BR>۴- جنس مادة بالغ و بارور در جامعة حشرههای اجتماعی (زنبور عسل، موریانه، مورچه) که کار تخمگذاری را انجام میدهد.<br>