ملکد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ملکد. [ م ِ ک َ ] (ع اِ) کوبه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). میخ کوب و چیزی مانند آن . (ناظم الاطباء).