ملک رانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملک رانی . [ م ُ ] (حامص مرکب ) ریاست و حکومت مطلقه . (ناظم الاطباء). فرمانروایی و پادشاهی : از آن بهره ورتر در آفاق کیست که در ملک رانی به انصاف زیست . سعدی (بوستان ). و رجوع به ملک ران و ملک راندن شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی