ملک خویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملک خویی . [ م َ ل َ ] (حامص مرکب ) ملک خو بودن . فرشته خویی . نهاد و سرشت فرشتگان داشتن . نیک خویی : نخست آدمی سیرتی پیشه کن پس آنگه ملک خویی اندیشه کن . سعدی (بوستان ). و رجوع به ملک خو شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملک خویی . [ م َ ل َ ] (حامص مرکب ) ملک خو بودن . فرشته خویی . نهاد و سرشت فرشتگان داشتن . نیک خویی : نخست آدمی سیرتی پیشه کن پس آنگه ملک خویی اندیشه کن . سعدی (بوستان ). و رجوع به ملک خو شود.