ملک افزای

ملک افزای . [ م ُ اَ ] (نف مرکب ) ملک افزاینده . که بر وسعت ونعمت مملکت بیفزاید. گسترش دهنده ٔ کشور : افروخته دولت شه عالم رای ملک افزای است و عدل گستر همه جای زین دولت عدل گستر ملک افزای چشم بد خلق دور داراد خدای . امیرمعزی (دیوان چ اقبال ص ٨٢٠).