ملتصق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) برچسبنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) برچسبنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتصق . [ م ُ ت َ ص ِ ] (ع ص ) برچسبیده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). برچسبنده و دارای التصاق . (ناظم الاطباء). ملتزق . چسبیده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به التصاق شود.