ملتثم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ ثَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِمف.) بوسیده شده.<BR>۲- (اِ.) جای بوسه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بوسه دهنده. ۲- آن که دهان وی با نقاب یا دهان بند بسته شده.
(مُ تَ ثَ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) بوسیده شده. ۲- (اِ.) جای بوسه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتثم . [ م ُ ت َ ث ِ ] (ع ص ) بوسنده . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ آنکه دهان وی با نقاب و یا دهان بند بسته شده باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به التثام شود.
ملتثم . [ م ُ ت َ ث َ ] (ع اِ) جای بوسه . (غیاث ) (آنندراج ). جای بوسیده شده . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) بوسیده شده . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به التثام شود.