ملایک نفس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملایک نفس . [ م َ ی ِ ن َ ف َ ] (ص مرکب ) که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه نفسی طیب چون فرشتگان دارد : آدمی نفس و ملایک نفسند پادشاسار و پیمبرسیرند. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملایک نفس . [ م َ ی ِ ن َ ف َ ] (ص مرکب ) که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه نفسی طیب چون فرشتگان دارد : آدمی نفس و ملایک نفسند پادشاسار و پیمبرسیرند. خاقانی .