ملایک سپاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملایک سپاه . [ م َ ی ِ س ِ ] (ص مرکب ) که سپاه از ملایک دارد. (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آنکه لشکر از فرشتگان داشته باشد : ذات اعظم خدایگانی که در اهبت جهان گشایی و ابهت فلک فرسایی، تاج بخش جباران و باج ستان جهانداران است، جمشیدوار بر سریر سعادت و وسادت سیادت، عدل سگال و امت پناه، پیمبرخصال، ملایک سپاه ... (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ٣١٨).