ملاگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاگر. [ م َ گ ِ ] (اِخ ) مأخوذ از سنسکریت، نام کوهی که در آن چوب صندل فراوان است . ملاگیر. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاگر. [ م َ گ ِ ] (اِخ ) مأخوذ از سنسکریت، نام کوهی که در آن چوب صندل فراوان است . ملاگیر. (ناظم الاطباء).