ملامست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامست . [ م ُ م َ س َ /م ُ م ِ س َ ] (از ع، مص ) به همدیگر سائیدن . (غیاث ). ملامسة. و رجوع به ملامسة شود. ◄ جماع کردن .(غیاث ) : یکی غسل جنابت سفاد را از اخامص قدم تا اعالی ساق می شستی یکی مضمضه و استنشاق از رفعحدث ملامست برآوردی . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ١٢٠).