ملامت پسند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامت پسند. [ م َ م َ پ َ س َ ] (نف مرکب ) آنکه سرزنش را می پسندد. آنکه شنیدن ملامت را دوست دارد. آنکه کارهای زشت و ملامت انگیز کند : سه کس را شنیدم که غیبت رواست وزین درگذشتی چهارم خطاست یکی پادشاهی ملامت پسند کزو بر دل خلق یابی گزند. سعدی (بوستان ).