ملامت زدگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامت زدگی . [ م َ م َ زَ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) ملامت زده بودن . حالت و چگونگی ملامت زده : از وفا صاف دلانی که می ناب خورند تا قیامت ز ملامت زدگی آب خورند. میرزاجلال اسیر (از آنندراج ). و رجوع به ملامت زده شود.