ملاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاق . [ م َ] (ع اِ) ماله و غلتک و هر ابزاری که بدان دیوار و زمین و جز آن را صاف و هموار کنند. (ناظم الاطباء).
ملاق . [ م َل ْ لا ] (ع ص ) بسیار چاپلوس و چاپلوسی کننده . (ناظم الاطباء). بسیارتملق . (از اقرب الموارد).