ملاقح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاقح . [ م َق ِ ] (ع ص، اِ) بادها که آبستن گرداند درخت را. ملقحة [ م ُ ق ِ ح َ / م ِ ق َ ح َ ] یکی . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). و رجوع به ملقحة شود. ◄ ج ِ مُلقِح . (منتهی الارب ). گشنها. ج ِ مُلقِح . (از اقرب الموارد). و رجوع به ملقح شود. ◄ ج ِ مُلقَحَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ماده ها که بچه در شکم داشته باشند. ج ِ مُلقَحَة. (از اقرب الموارد).