ملاغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاغه . [ م َ غ َ / غ ِ ] (از ع، اِ) مأخوذ از ملعقه ٔ تازی، چمچه . (ناظم الاطباء). مصحف ملعقه، قاشق چوبین بزرگ که بدان سکنجبین و دیگر شربتها آشامند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ قاشق دسته بلند بزرگ مسین که از دیگ بدان آش کشند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ملاقه و ملعقة شود.