ملاطمت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاطمت . [ م ُطَ / طِ م َ ] (از ع، مص ) ملاطمة : ضعیف را که قوت مقاومت و زخم پنجه ٔ ملاطمت نباشد خود را در شعار دیانت و کم آزاری ... بردیده ٔ ظاهربینان جلوه دهد. (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٢٦). و رجوع به ملاطمة شود.