ملازگرد

ملازگرد. [ م َ گ ِ ] (اِخ ) ثغری است [ به ارمینیه ] بر روی رومیان و مردمانی جنگی و جایی با نعمت . (حدود العالم ). ملاذجرد. ملازگرد. نام شهری در ارمنستان که بنای آن از سنگ سیاه می باشد و در آن درخت نیست . (ناظم الاطباء). منازجرد. شهری است نزدیک نشوی (نخجوان ) و خلاط و بدلیس (بتلیس ) و ارزن . (ترجمه ٔ صورة الارض ابن حوقل ص ٩١). ملازجرد از اقلیم چهارم است طولش از جزایر خالدات «عو» و عرض از خط استوا «لح مه » واکنون قلعه ای دارد محکم، عظیم جای خوب است و هوای خوش، حقوق دیوانیش چهارده هزار دینار است . (نزهة القلوب چ گای لسترنج صص ١٠١ - ١٠٢). ازو تا بندماهی سه فرسنگ ازو تا ارحبش هشت فرسنگ ازو تا ملازجرد هشت فرسنگ ازو تا خنوس ده فرسنگ . (نزهةالقلوب ایضاً ص ١٨٣). از شهرهای ساحل رود ارسناس (مرادسو) است که به زبانهای مختلف آن سرزمین منازجرد و منازگرت و ملاسگرد نیز گفته می شد. در قرن چهارم مقدسی درباره ٔ ملازگرد گوید: شهری است دارای قلعه ای مستحکم با مسجدی در کنار بازار و اطراف شهر باغهای بسیار است . در سال ٤٦٣ ملازگرد میدان نبرد قطعی رومیان وسلجوقیان واقع گردید و در آن جنگ رمانوس چهارم به دست سلجوقیان اسیر شد و این واقعه موجب استقرار سلجوقیان در آسیای صغیر گردید. (ترجمه ٔ سرزمینهای خلافت شرقی لسترنج ص ١٢٤). ناحیه ای است در شمال شرقی ولایت بتلیس . از شمال به ارزروم و از مشرق به ولایت وان محدود و مشتمل بر ٥٠ قریه است و در حدود ٢١٠٠٠ تن سکنه دارد. (از قاموس الاعلام ترکی ). ملازجرد. ملاذگرد. ملاذجرد. ملاسگرد. منازگرد. و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.