مقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقه . [ م َ ق َه ْ ] (ع مص ) سپید شدن سرمه جای از چشم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). سپیدشدگی سرمه جای از چشم . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) سپیدی چشم و جز آن با اندک کبودی و آن مذموم است، یا کبودی آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سپیدی چشم و جز آن با اندک کبودی . (ناظم الاطباء). سپدی با کبودی و آن مذموم است . (از اقرب الموارد). ◄ تباهی چشم از بی سرمگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
مقه . [ م ُق ْه ْ ] (ع ص، اِ) ج ِ امقه . (اقرب الموارد). رجوع به امقه شود.