مقمة

مقمة. [ م ِ ق َم ْ م َ ] (ع اِ) جاروب . ج، مَقام ّ. (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). جاروب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) آن که طعام را از جید و ردی آن بالتمام بخورد. مثمة. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مثمة شود.

مقمة. [ م ِ ق َم ْ م َ / م َ ق َم ْ م َ ] (ع اِ) دهن گاو و گوسفند و آهو. (مهذب الاسماء). لب ستور شکافته سم همچو گاو و گوسفند و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). دهان یا لب ستور سم شکافته مانند گاو و گوسفند. (ناظم الاطباء).