مقلیسا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقلیسا. [ م ِ ] (اِ) مأخوذ از سریانی، تخم سپندان . (ناظم الاطباء). و رجوع به مقلیاثا شود.