فرهنگ لغت

مقلاع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقلاع . [ م ِ ] (ع اِ) کلاسنگ . (تفلیسی ). فلاخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آلتی که بدان سنگ بیندازند و آن را چوپانان بکاردارند. ج، مقالیع. (از اقرب الموارد). قلماسنگ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ بیل و ابزاری که بدان زمین را انباشته می کنند. (ناظم الاطباء).

معنی مقلاع | فرهنگ لغت