مقطاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقطاع . [ م ِ ] (ع ص ) آن که در برادری و دوستی دیر نپاید. ◄ چاه که آبش زود فرورود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مقطاع الکلام ؛ آن که به قطعسخن مردم عادت کرده باشد. (از ذیل اقرب الموارد).