مقروف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقروف . [ م َ ] (ع ص ) متهم . (منتهی الارب )(آنندراج ). تهمت زده و متهم . (ناظم الاطباء). ◄ رجل مقروف ؛ مرد لاغر باریک اندام . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقروف . [ م َ ] (ع ص ) متهم . (منتهی الارب )(آنندراج ). تهمت زده و متهم . (ناظم الاطباء). ◄ رجل مقروف ؛ مرد لاغر باریک اندام . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).