مقرحات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقرحات . [ م ُ ق َرْ رِ ] (ع ص، اِ) منفطات و داروهایی که جهت حصول طاول و نفاطه استعمال می نمایند. (ناظم الاطباء).