مقذ

مقذ. [ م َ ق َذذ ] (ع اِ) پس دو گوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). آنچه بین دو گوش است از پس . (از اقرب الموارد) (از بحرالجواهر). ◄ منتهای روییدنگاه موی پس سر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). منتهای روییدنگاه موی ازمؤخر سر و گویند از مقدم آن . (از اقرب الموارد).

مقذ. [ م ِ ق َذذ ] (ع اِ) افزار پر بریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ابزاری که بدان پر می برند برای نصب کردن به تیر. (ناظم الاطباء). ◄ کارد پرتراش یا عام است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). کارد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).