مقدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقدی .[ م َ ق َدْ دی ی ] (ص نسبی ) منسوب به مَقَدّ. ◄ شرابی است که از انگبین سازند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). قسمی شراب از عسل . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (از اقرب الموارد). شرابی که درمقد سازند. (ناظم الاطباء). و رجوع به مَقَدّ شود.