مقحقح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقحقح . [ م ُ ق َ ق ِ ] (ع ص ) قرب مقحقح ؛ قرب سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).