مقامس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقامس . [ م ُ م ِ ] (ع ص ) آنکه نبرد می کند با کسی در غواصی . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به مقامسة شود.