مقابض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقابض . [ م َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ مقبض . (اقرب الموارد) (محیط المحیط) (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : رزم کوشان از مقابض سیف دست کشیده بدل شمشیر دست به گردن خوبان کمان ابرو حمایل ساختند. (دره ٔ نادره چ شهیدی ص ١٤٧). اﷲیارخان ... به بسط بساط تبسط طغیان و قبض مقابض قواضب عصیان پرداخت . (دره ٔ نادره چ شهیدی ص ٢٨٧). و رجوع به مقبض شود.