مفطر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ طِ) [ ع. ] (اِفا.) روزه گشاینده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ طِ) [ ع. ] (اِفا.) روزه گشاینده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفطر. [ م ُ طِ ] (ع ص ) روزه گشاینده . (مهذب الاسماء). افطارکننده . روزه گشاینده . ج، مفاطیر. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). افطارکننده . ج، مفاطیر، که برخلاف قیاس است و گویند: قوم مفاطیر. (از اقرب الموارد). ◄ روزه شکن . آنچه روزه را بشکند. امری که روزه را باطل کند. (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مفطرة و مفطرات شود.
مترادف و متضاد واژهدان
افطارکننده روزهخورنده مبطل روزه